Dzisiaj jest:
 

  HOME
|   NAUCZYCIELE |   UCZNIOWIE |   KALENDARZ |   PODRĘCZNIKI |   PEDAGOG |   SOCJOTERAPEUTA |   ABSOLWENCI |   KONTAKT


 
 .: MENU

..:: AKTUALNOŚCI ::..
..:: NADANIE       IMIENIA ::..
..:: PATRON              SZKOŁY ::..
..:: HISTORIA       SZKOŁY::..
..:: HISTORIA       RADZYMINA ::..
..:: NAUCZYCIELE ::..
..:: UCZNIOWIE ::..
..:: KONKURSY ::..
..:: SUKCESY       SPORTOWE ::..
..:: ZAJĘCIA       POZALEKCYJNE ::..
..:: KALENDARZ       IMPREZ ::..
..:: NASZE PRACE ::..
..:: REKRUTACJA ::..
..:: PODRĘCZNIKI ::..
..:: KONTAKT ::..

 


 .: Licznik odwiedzin


Darmowy licznik odwiedzin
licznik odwiedzin



 
 .: NEWS



    Położenie miasta

    Radzymin położony jest 20 km na północny - wschód od Warszawy. Jego powierzchnia wynosi 23,3km. Przez miasto prowadzi szosa Warszawa-Białystok, będąca częścią trasy międzynarodowej zwanej Via Baltica. Droga łączy kraje nadbałtyckie z krajami Europy środkowej i zachodniej. Miasto jest stolicą dość dużej gminy (131 km2), która wchodzi w skład powiatu wołomińskiego będącego częścią województwa mazowieckiego. Na północny - zachód od miasta zlokalizowano w 1962 roku Zalew Zegrzyński o powierzchni 33 km2, który jest miejscem rekreacji mieszkańców Warszawy oraz pobliskich miast, takich jak: Legionowo, Wołomin, Radzymin. Miasto Radzymin, wg Jerzego Kondrackiego, leży na obrzeżu Równiny Wołomińskiej, wchodzącej w skład większej jednostki fizjograficznej jaką jest Nizina środkowomazowiecka. Ta równina jest ograniczona od północy Doliną Dolnego Bugu, od wschodu Niziną Południowopodlaską, od południa Równiną Garwolińską, a od zachodu Kotliną Warszawską i Doliną środkowej Wisły.

    Współczesny Radzymin

    Radzymin, miasto w województwie mazowieckim, w Kotlinie Warszawskiej liczy ok. 8 tys. mieszkańców (2000 r.). W maju 1990 roku Rzeczypospolita Polska reaktywowała samorząd terytorialny, jako podstawową formę organizacji lokalnego życia publicznego. Powołanie samorządu terytorialnego stało się wielkim wyzwaniem i szansą dla wspólnoty radzymińskiej. Władze komunistyczne prowadziły politykę dyskryminującą Radzymin już od momentu zakończenia II wojny światowej. W 1952 roku siedzibę powiatu przeniesiono do Wołomina. Niemal całkowicie zaprzestano inwestować na obszarze miasta. Aby złagodzić negatywne nastroje społeczne, na początku lat siedemdziesiątych ówczesne władze zezwoliły na wybudowanie trzech budynków wielorodzinnych, które obecnie są własnością Spółdzielni Mieszkaniowej "Zorza". Niestety była to decyzja jednorazowa i nie powtórzono jej w późniejszym okresie. Rozwój Miasta i Gminy nastąpił po zmianach ustrojowych w roku 1989. Od tego czasu Radzymin rozpoczął nadrabianie strat. Wybrane w demokratycznych wyborach władze miasta z dużym zaangażowaniem i determinacją przystąpiły do odbudowy wizerunku i znaczenia miasta. W nowe tysiąclecie Radzymin wchodzi z poważnym zasobem sukcesów gospodarczych i wieloma rozpoczętymi inwestycjami. Decydujące znaczenie dla dalszych losów Gminy mają dwie równolegle kontynuowane inwestycje, a mianowicie budowa sieci wodociągowej oraz sieci kanalizacyjnej. Konsekwentnie realizowane inwestycje przez władze sprawiają, że Radzymin staje się jednym z najbardziej atrakcyjnych miast dla inwestorów. Opinię taką wyraził Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową w 1999 roku oceniając 508 miast niepowiatowych. Radzymin został zaliczony do klasy A (tj. do grupy 38 najatrakcyjniejszych miast polskich. O tym, że Radzymin został zauważony również w stosunkach międzynarodowych, świadczą wydarzenia z 13 czerwca 1999 roku. W tym dniu o godzinie 18.13 na lądowisku przy Cmentarzu Poległych w Wojnie 1920 roku wylądował śmigłowiec, na którego pokładzie pielgrzymował papież Jan Paweł II. Wizyta Jego świątobliwości w Radzyminie uświadomiła narodom europejskim wagę i znaczenie wydarzeń wojny polsko - bolszewickiej z 1920 roku. Corocznie w dniu 15 sierpnia na Cmentarzu Żołnierzy Poległych 1920 roku odbywa się uroczysta Msza święta przy udziale osób sprawujących najwyższe funkcje w Rzeczypospolitej Polskiej i społeczeństwa radzymińskiego. Radzymin powoli ale konsekwentnie odzyskuje dawną świetność i znaczenie w życiu Mazowsza, staje się w coraz szerszym zakresie ośrodkiem ponad lokalnym. Konkurencyjność miasta sprawia, że osiedlają się tu bardzo chętnie ludzie młodzi i ambitni. Społeczność radzymińska tworzy autentyczną, życzliwą, żywo reagującą na problemy miasta wspólnotą. W Radzyminie i jego okolicach znajduje się wiele terenów o wysokich walorach ekologicznych, które przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową. Brak uciążliwych zakładów produkcyjnych oraz doskonale rozwinięty sektor usług sprawia, że na obszarze Gminy Radzymin jest duża ilość miejsc pracy. Bezpośrednią szansą rozwoju gospodarczego Gminy jest podporządkowanie funkcji obszaru oraz zasad i warunków zagospodarowania terenów oraz konsekwentny rozwój infrastruktury technicznej. Podjęto decyzję o uruchomieniu inwestycji, które stworzyły możliwość realizacji nowych przedsięwzięć finansowych przez podmioty komercyjne i osoby fizyczne.

    Najstarsze wzmianki i legendy

    Radzymin należy do jednych z najstarszych miast na Mazowszu. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z XIII wieku i mówią o nadaniu swojemu dworakowi przez księcia Konrada I Mazowieckiego puszczańskich włości. Obejmowały one trudno dostępne tereny, które były zabagnione i gęsto zalesione. W tych ostępach na podróżujących czyhały nieprzyjemności, tak ze strony natury jak i ludzi wyjętych spod prawa. Wtedy to, jak mówi legenda, nazwa osady wzięła się od słów "radzę omiń". Historycy są jednak zdania, że osada przyjęła nazwę od słowiańskiego imienia Radzymir. Przez osadę biegł trakt łączący Mazowsze z Prusami, na którym to powstawały liczne karczmy, zajazdy, będące zalążkami osad i późniejszych miast. Najstarszy zachowany dokument pochodzi z 1440 roku i traktuje o nadaniu przywileju Janowi z Radzymina przez księcia Bolesława Mazowieckiego. Wedle przekazów Radzymin był już sporą osadą targową, a właściciel znanym i cenionym na książęcym dworze człowiekiem. W 1473 roku brat księcia Bolesława, Kazimierz, biskup płocki, eryguje parafię. Dwa lata później, w 1475 roku, osada staje się miastem na prawie chełmińskim (odmiana prawa niemieckiego). Miasto liczyło wtedy 36 domów i 387 mieszkańców.

    Lata rozkwitu miasta
    (wiek XVI - początki XX-stego)

    Od wieku XVI miasto przechodziło różne koleje losu. Miało wielu właścicieli (m.in. Leszczyńscy, Czartoryscy, Lubomirscy). Jedni działali na rzecz rozwoju miasta, inni się nim nie interesowali, a jeszcze inni dążyli do jego upadku. Powstało wtedy kilka zabytków i instytucji, m.in. klasycystyczny kościół, budynek Studium Nauczycielskiego (dawniejszy Instytut Nauczycieli Elementarnych przeniesiony w 1845 roku z Łowicza), klasycystyczny budynek siedziby powiatu. W 1867 roku miasto stało się siedzibą powiatu radzymińskiego, utworzonego z części powiatu stanisłowawskiego. Radzymin liczył wtedy ponad 200 domów i około 3500 mieszkańców (z czego połowa to Żydzi). Ważnym czynnikiem rozwojowym była budowa łączącej Radzymin z Warszawą oraz utwardzenie traktu (stworzenie drogi bitej) Warszawa - Wyszków. Wtedy to prężnie rozwijał się mały przemysł i handel (głównie drewnem). Powstało Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe i Ochotnicza Straż Pożarna. W mieście były również władze administracyjne i sądownicze.

    Czasy wojen światowych

    Podczas I wojny światowej miasto było pod okupacją niemiecką. W Radzyminie silnie rozwinięte były organizacje bojowe (m.in. Polska Organizacja Wojskowa), które czynnie brały udział podczas walk. Lord Edward D'Abernon nazwał Cud nad Wisłą 18 największą bitwą w dziejach świata. Kluczowym jej momentem była bitwa na przedmościu warszawskim. Bolszewickie wojska były zagrożeniem dla naszej niepodległości i światowej cywilizacji. Wiosną 1920 roku naczelnik państwa Józef Piłsudski, chcąc zabezpieczyć nasze ziemie wschodnie od bolszewickiego zagrożenia, postanowił pomóc w utworzeniu sprzymierzonego z nami państwa ukraińskiego. Doszło do wyprawy na Kijów, który został wyzwolony spod bolszewickiego jarzma. Brak Ukraińskiej pomocy i wycofanie części wojsk do kraju spowodowały, że gdy bolszewicy podjęli ofensywę, to nie można było zatrzymać ich naporu. Trzeba się było cofać. Zagony bolszewickie doszły do Wieprza, Bugu i Narwi. Naczelnik Józef Piłsudski postanowił zrealizować stary plan generała Ignacego Prądzyńskiego z 1831 roku. Chciał wyciągnąć bolszewików najdalej w kierunku zachodnim i znienacka uderzyć od południa na ich zaplecze, otaczając przy pomocy całości naszych sił. Linie frontu podzielono na trzy części. Na północy dowodzić miał generał Władysław Sikorski, pośrodku - generał Józef Haller, a na południu - sam Naczelnik. Generał Józef Haller naznaczył linię obronną od Narwi po świder. Centralnym punktem był Radzymin. Na początku lipca 1920 roku bolszewicy ruszyli do generalnej ofensywy w kierunku Warszawy. Dowódca sił sowieckich Michał Tuchaczewski w rozkazie do swoich żołnierzy stwierdził : "Ponad Martwym ciałem Białej Polski, jaśnieje droga ku ogólnoświatowej pożodze". Na skutek liczebnej przewagi przeciwnika oddziały zaczęły się cofać. Niepomyślne wieści napływające z linii frontu powodowały narastający niepokój o los stolicy i niepodległość Polski. Dopiero tu na ziemi Radzymińskiej zatrzymano kroczącą na Warszawę armię sowiecką. Przez 3 sierpniowe dni pod Radzyminem decydowały się losy całej Europy. Bitwa o Radzymin ściągnęła na teren walk wiele osobistości z życia politycznego i społecznego odrodzonej Ojczyzny. Żołnierzy odwiedził Premier Wincenty Witos, Minister Spraw Wewnętrznych Leopold Skulski, późniejszy Marszałek Sejmu Maciej Rataj. Korespondentami wojennymi byli na naszym terenie: Stefan Żeromski, Karol Irzykowski, Adam Grzymała-Siedlecki. Bitwa pod Radzyminem nie dopuściła do zajęcia przez bolszewików Warszawy, nie pozwoliła przełamać linii Wisły i pozwoliła Naczelnikowi Józefowi Piłsudskiemu wykonać manewr Hannibala z bitwy pod Kannami, Napoleona Bonaparte z bitwy pod Austerliz czy plan generała Ignacego Prądzyńskiego z lata 1831 roku. W warunkach nowoczesnej wojny pozwoliła także wykonać genialny manewr generałowi Władysławowi Sikorskiemu. Bitwa przyczyniła się pośrednio do sukcesu w postaci Traktatu Ryskiego i ochrony naszego dalszego istnienia narodowego i państwowego. Zatrzymała pochód bolszewizmu na zachód. Koszty sukcesu były wysokie: 3042 żołnierzy poległych, rannych i zaginionych (60% strat 1 Armii za ten okres). Dzień ten stał się dniem Żołnierza Polskiego, a święto do 1939 roku było hucznie obchodzone w mieście i całym kraju. W latach międzywojennych Radzymin przeżywał rozkwit kulturalny i gospodarczy. Powstawały liczne towarzystwa, szkoły, rozwijał się handel. Miasto stało się ważnym ośrodkiem w skali mikroregionu. W przeddzień II wojny światowej w Radzyminie było 480 domów, 8800 mieszkańców (ok. 3900 to ludność żydowska). Miasto powoli traciło charakter rolniczy (40%) na rzecz usług oraz małego i średniego przemysłu (głównie cegielnie, ze względu na surowiec). II wojna światowa zmieniła całkowicie oblicze Radzymina. Ludność żydowska została rozstrzelana w getcie lub wywieziona do obozu zagłady w Treblince. W 1944 roku pod Radzyminem rozegrała się jedna z największych bitew pancernych, zakończona klęską armii sowieckiej, a miasto zostało prawie całe zniszczone. Nigdy już nie odzyskało swojego stanu sprzed wojny pod żadnym względem. Po wyzwoleniu ponad setka mieszkańców (przeważnie żołnierze AK) została aresztowana przez NKWD i wywieziona w głąb ZSRR.

    Sytuacja powojenna Radzymina
    (okres socjalizmu)

    Nastające po wojnie stosunki polityczne zmusiły miasto do zepchnięcia jego w zapomnienie. Miasto było dyskryminowane w związku z bitwą 1920 roku. Niszczono pamiątki, zmieniano nazwy ulic, wyciszano sprawy związane z "Cudem nad Wisłą", a władze socjalistyczne wykazywały całkowity brak zainteresowania Radzyminem. W roku 1952 regres się jeszcze bardziej pogłębił, gdyż siedziba powiatu została przeniesiona do pobliskiego Wołomina, co miało niemały wpływ na sytuację ekonomiczną i gospodarczą miasta. Miasto nie uzyskało dogodnego połączenia komunikacyjnego ze stolicą, co powodowało odpływ ludności w pobliże dogodniejszych szlaków (np. Marki czy Wołomin) lub do samej Warszawy. Inne ośrodki (Wołomin, Legionowo) przejęły gros funkcji Radzymina. Dopiero w 1974 roku, kiedy zlikwidowano "kolejkę marecką" (dojazd do stolicy ok. 1h 15min.), wprowadzając jednocześnie transport kołowy (PKS - dojazd ok. 30 min.) sytuacja połączenia ze stolicą się poprawiła. Przez miasto przebiega droga międzynarodowa (dawniej E-12), która w latach 70-tych i 80-tych straciła znaczenie z powodu złego stanu technicznego. Obecnie jest przebudowana i spełnia wymogi transportu międzynarodowego. W granicach Radzymina przebiega również linia kolejowa, służąca przed wojną do transportu wojskowego w obwodzie warszawskim. Po 1945 roku odgrywała marginalną rolę, a obecnie nie ma prawie żadnego znaczenia. Budownictwo mieszkaniowe do lat 70-tych przeżywało regres ze względów niedostatniego dofinansowania przez władze centralne. Dopiero po wspomnianym okresie, kiedy powstały w Radzyminie spółdzielnie mieszkaniowe rozpoczyna się okres rozwoju tego sektora, choć ograniczonym słabą infrastrukturą: brak kanalizacji, wodociągów, gazociągów. Poprzez te czynniki miasto wykazywało recesję wskaźników demograficznych. Inne miasta tego rejonu wielokrotnie podwoiły liczbę mieszkańców od 1939 roku, podczas gdy Radzymin zanotował 10% spadek. Bliskość stolicy, w której w znacznej mierze się koncentrowały przemysł i usługi, spowodowały , że miasto z lokalnego ośrodka przemysłowo - usługowego przekształcił się w ośrodek satelicki.

    Wielcy Radzyminiacy

    Cyrpian Kamil Norwid - urodzony 24 września 1821 roku na Ziemi Radzymińskiej, we wsi Głuchy.

    Julian Ochorowicz - urodzony w 1845 roku w Radzyminie. Filozof i psycholog pozytywista. Syn profesora Radzymińskiego Instytutu Nauczycieli Elementarnych.

    Roman Żuliński - profesor matematyki Instytutu Nauczycieli Elementarnych w Radzyminie, członek Rządu Narodowego Romualda Traugutta.

    Baudouin de Courtenay Jan Niecisław (1845-1929), urodził się 13 marca 1845 roku w Radzyminie, językoznawca polski pochodzenia francuskiego, uznany za jednego z ojców nowoczesnego językoznawstwa, twórca kazańskiej szkoły językoznawczej i prekursor praskiej szkoły fonologicznej. Baudouin de Courtenay zajmował się językami słowiańskimi (polski, rosyjski, słoweński), indoeuropejskimi (litewski, łacina, greka, sanskryt) i teorią języka. Uczestniczył w życiu politycznym. Zwalczał uprzedzenia rasowe i nieuczciwość w działalności publicznej. Jako obrońca mniejszości narodowych, w 1922 został przez nie wysunięty na kandydata na prezydenta Polski.

    Księżna Eleonora Czartoryska - dziedziczka Radzymina, założycielka szkoły elementarnej, fundatorka kościoła, autorka unikalnego zbioru praw i powinności wobec mieszczan i ich wobec dworu.

    Ksiądz Kazimierz Narbutt - Radzymiński Proboszcz, działacz Komisji Edukacji Narodowej.

    Książę Edward Lubomirski - dziedzic Radzymina, filantrop, fundator szpitala oftalmicznego w Warszawie, pisarz.

    Podpułkownik pilot Marian Pisarek - urodzony w Łosiu koło Radzymina, as polskiego lotnictwa, członek dywizjonu 303 i uczestnik bitwy o Wielką Brytanię.

    Kapitan Stefan Pogonowski - bohater Radzymina, uczestnik zwycięskiego boju pod Radzyminem w sierpniu 1920 roku

    Isaac B. Singer - pisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla.

    Lekarz Leon Bokiewicz - pozostawił opis powiatu radzymińskiego z II połowy XIX wieku.

    Stanisław Łagowski - autor pierwszej monografii miasta.

    Stanisław Marszał - zasłużony burmistrz Radzymina z okresu międzywojennego.

    Gospodarka

    Już w najdawniejszych czasach Radzymin był miejscem targowym wykorzystywanym przez okoliczną ludność puszczańską. Założony - wg ustnej tradycji - ok. 1473 przez kuchmistrza księcia Konrada I Mazowieckiego, Jana. Przeniesienie stolicy do Warszawy skłoniło możniejsze rody do nabywania posiadłości w pobliżu stolicy, w ten sposób Radzymin stał się własnością Leszczyńskich. Dzięki korzystnemu położeniu komunikacyjnemu, niedaleko od aglomeracji warszawskiej- istnieją bardzo duże możliwości gospodarcze rozwoju ziemi radzymińskiej. Na terenie gminy Radzymin funkcjonuje 1300 podmiotów gospodarczych, większość to jednostki małe i średnie. Podstawą działalności stanowią przedsiębiorstwa produkujące materiały budowlane - głównie cegłę, przedsiębiorstwa owocowo-warzywne, cukiernicze, wód mineralnych, artykułów z tworzyw sztucznych. Uzupełnieniem działalności są usługi głównie remontowo-budowlane, instalatorskie, stolarskie, transpo rtowe itp. oraz działalność handlowa. Z większych przedsiębiorstw należy wymienić: Zakład "Coca-Cola Beverages Polska" - największy w Europie środkowo-wschodniej Fabryka kosmetyków "SORAYA" Zakład poligraficzny "WINKOWSKI" Zakład Remontowo-Renowacyjny "CIAŁBUD" Zakład "BTB Produkty Betonowe" Skład Celny "RATPOL" Salon Samochodowy FIATA "STAR POL" DAEWOO MOTOR POLSKA Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "WĘGLOPOL" Przedsiębiorstwo Handlu Artykułami Przemysłowymi "PROF.-MET-KOL" Wytwórnie cegły "PROVITUS" Na terenie Radzymina znajdują się wszystkie nieodzowne do prawidłowego funkcjonowania Gminy instytucje: szpital, banki, kancelaria notarialna, instytucje obsługi prawnej i placówki kultury. Pisząc o naszym mieście nie można pominąć faktu, że Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową w swoim rankingu średnich i małych miast - zaliczył Radzymin do grona miast najbardziej atrakcyjnych inwestycyjnie w skali kraju. Władze miasta i gminy stoją na stanowisku, iż do pełnego wykorzystania szansy rozwoju gospodarczego, konieczna jest realizacja takich postulatów jak: stworzenie odpowiednich instrumentów ekonomiczno-prawnych (np.: na aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono nowe tereny pod przemysł, osiedla mieszkaniowo-usługowe, rekreację, rozszerzono pas zabudowy przy głównych drogach i ulicach) rozwój i modernizacja pełnej infrastruktury technicznej oraz skuteczna i profesjonalna promocja.

    Opracował: K. Pasterkowski

 

Archiwum 2010/2011.

Archiwum 2009/2010.

Archiwum 2008/2009.

Archiwum 2007/2008.

Archiwum 2006/2007.

 
 




"KATYŃ - ocalić od zapomnienia"
Ogólnopolska akcja posadzenia 21473 dębów na 70-lecie Zbrodni Katyńskiej.
Katyń-ocalić od zapomnienia...

Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl

Bezpieczny Internet


 

 .: SZKOLNE
>>Świetlica
>>Terminarz zebrań
>>Program       Profilaktyczny
>>WSO
>>Terminarz zebrań
>>Przerwy - dzwonki
>>Pedagog
>>Socjoterapeuta
>>Biblioteka
>>Samorząd       Uczniowski
 

 .: DODATKI

>> LINKI

>> DOWNLOAD

>> PUBLIKACJE        NAUCZYCIELI

 
..:: Gimnazjum nr 1 w Radzyminie - D.P. 2003 - 2012 ::..